مپندار اگر سفله قارون شود * كه طبع خسيسش دگرگون شود وگر درنيابد كرم‌پيشه نان * نهادش توانگر بود همچنان گر از جاه و دولت بيفتد لئيم * دگرباره نادر شود مستقيم پس اين طايفه همان به كه مفلوك و مفلس باشند . مثنوى سفله چو جاه آمد و سيم و زرش * سيلى خواهد به حقيقت سرش آن نشنيدى كه حكيمى چه گفت * مور همان به كه نباشد پرش ادب ديگر آنكه چون محتاج به كريمى باشى در خواستن حاجت و التماس مقصود خويش شرم مدار . بيت تو مگو ما را به آن شه بار نيست * با كريمان كارها دشوار نيست هرچند گفته‌اند سرمايهء حصول جميع حسنات و نتيجهء پاك‌گهرى